Baharın həsrətini kövrək qəlbimdə, soyuq rüzgarları əlimdə, sənə doğru ümid ilə gələndə düşündüm... Qəm olacağam tənhalığa. Güldüm bir az. Qarşıdakı yolları işıqlı gördüm və sən... gözlərimdən ürəyimə yağanda nə qədər sevmişdim payızı və onda, o həmin anda, ürək qəmi dananda... Sənin adın sevgiydi...

Yuxu kimi gəlmədi yuxu olan bu zaman...Bir an oldu demərəm,bir gün oldu demərəm. Sən qədər ola bildi, sən qədər yaşadı və sən qədər yaşayacaq...Gecələr anlara dönüb gedəndə... ümid dolu qəlbimlə bu dünyaya güləndə...Hər yolda sən varsan, hər yolun sonu səndə... düşünəndə…
Sənin adın sevgiydi...

Sevginin gücü dağdı.Dağ bilmişdim özümü.Ürəyim yenilməzdi heç bir kəsin sözünə. İnciməzdim kimsədən, küsməzdim belə.Sən vermişdin konlümə, bax, bu qədər dözümü.Dağ bilmişdim özümü...Dağ bilmişdim özümü...O dağın baharında.Sənin adın sevgiydi.

İndi bu günlərim qəmlərin kölgəsində, ürəyimdə qurduğum o sevdanın ölkəsində...Düşündüyüm sən...Bax, nə qədər qəmin qalır məndə...İndi min dərddə min cür adın var...Uzaqda bir yaxın yadın var, unutma!
Sənin adın sevgiydi...

Kim bilərdi sonu hicran, sonu qəm... Sonu sənsiz, sonu atəş, sonu mən. Bu həyatda qəmi görmək istəsən,sənsiz duyğuların qucağına ax, gözümdən od düşür sənsiz yollara. Alovuna, oduna, ocağına ax. Duyub ürəyinə yazacam səni.Ürəyin, gör neçə kədərin qıya bildi intizar yurduna məni.Boylanıb səmanın gözlərinə bax. Bulud söz deyəcək, çən söz deyəcək.Düşəcək yadına, yenə onsuzam...Mən ki, unudulmadım, mən ki, sonsuzam.

Bir gecə yaşadın, bir gecə öldün. Bir gecə susmuşdun, gözlərin goyə baxırdı. Bir gecə çarəsiz geriyə döndun. Ömürlük yaşamaq istəmişdin sən. Ömürlük var olmaq haqqınmı vardı? Qəlbində məni yox, yalanları bəsləmişdin sən... Dolanıb hərdən bir sözümün sehrinə düşməyin də var. Ehh... sənə nə var ki, yalandan, doğrudan, min dəfə yaranıb ölməyin də var... Addımım yox, izim yox. Cığırsızam, yolsuzam. Bilirsən ki, sonsuzam.
Qanad çaldı, sinə gərdi,gah yıxıldı asimandan, gah uçdu. Yadigarım olmuş idi arzular. Xəbər gəldi həsrətinlə bircə parça. Mənsiz xəzan ola-ola solmuşdu arzular. Geriyə boylanıb gözumə baxma. Ürəyimdən elə talanmışamki, sən məndə görünən dözümə baxma. Ağlaram axı...Gozümün qorunda yanar baharın. Mən elə fəryadam, mən elə qəməm. O qaya qəlbini dağlaram axı... Mənim sözüm uçuracaq qəlbini cisminin qəfəsindən. Mən isə usandım, mən isə bezdim bu yaşamaq həvəsindən. Qanadsızam, qolsuzam... Sözlərimdə sonsuzam…

Ayrılıq gətirdin özünləmənə. Ayrılıq adında bəxşişin qalır. Kədərin gözlərdə leysan olacaq. Sən ölüm qazanıb bir gün öləndə ağlayan olacaq,ən azı məntək... Mən isə özümdə çoxdan ölmüşəm. Kəfənsizəm, gorsuzam.Divanə eşqimlə hər an sonsuzam!

Axı necə yaşayarsan sevgimdən ayrı?! Getmə urəyi qəmli ... Baxışım gözünü qoruyacaqdı. Ağlasan kim silər gözündən yaşı? O kövrək, o həzin, o incə qəlbini axı kim sevgiylə doyuracaqdı... Getməürəyi qəmli, getmə...

Saçlarına dən düşər əlim olmasa. Sözlərinə qəm düşər axı, qəm düşər...Mənsiz kövrələcək səsin uzaqda. Çarəsiz baxışın oda düşəcək. Xatirəm qəlbini dara çəkəcək, yada düşəcək. Getmə ürəyi qəmli, getmə. Geriyə yolları silər bu zaman...Aldadar könlünü yalançı güman.Getmə ürəyi qəmli, getmə. Həyatın yolları atəşdən keçir. Arzunu, Ümüdu ayrılıq bicir, getmə. İrəlidəki yollarda dayağın yoxdur. O zülmət, o tənha soyuq günlərdə qayğını çəkəcək oyağın yoxdur. Getməürəyi qəmli, getmə.....
Gülüşün sözümdə donub qalacaq. Sükutun yandırar bağrım basını, getmə ürəyi qəmli... Amandı, bu qismət hicran salacaq, getmə ürəyi qəmli... Gizlədir zamanin əlləri səni, aparır həsrətin yelləri səni. Getmə...

İnciyən könlünə kim yanar axı... Əlindən kədəri kim alar axı... Ürəyi qəmli, de, harda tənhadı fikir xəyalın,cavabsız,üsyankar neçə sualın. Qəlbini qıracaq sözdən qorxuram. Ürəyi nə qədər zalım olan var. Tənəli baxışlı gözdən qorxuram. Mənim baharımda çiçək olanım, payızın sərt olur bəzən də üzü. Xəzana dönəcək güldən qorxuram. Getmə ürəyi qəmli, getmə.

Bu ömrün heç sənsiz günü olmadı...Bizsiz qalacaq məhəbbətimiz... Getmə ürəyi qəmli, getmə. Əcəlmi olacaq səadətimiz...

Mən bilirəm biz görüşəcəyik səninlə... Mən baxacam yaxın qədər uzaqdan. Sən danışacaqsan... O mənə danışdığın yanıb sönən, sənin üçün ötəri alışan ocaqdan... Bəlkə də illər boyu qəlbində olan sevgimə sədaqətin dil açacaq sözündə. Sən danışacaqsan... Mən baxacağam. Birdən hirsə dönəcək hansısa gizli sözündə hecalı adım. Ucalacaq nitqindən bir gecə sənə yazdığım,səssizcə qəlbimdə fəqan edən o səssizcə fəryadım...

Sən danışacaqsan, mən baxacağam... Səsin də kövrələcək... Bəzən mənə qıymağa dilin gəlmədiyindən gizli dünyamızda gizlətdiyin o səs mənə gəl deyəcək... Yenidən sev deyəcək, elə lap başdan... Lap əvvəlki o yaşdan... Susmağım ağladacaq səni, susmağım yandıracaq səni... Mən bilirəm, susmağım salacaq yadina, neçə şeir yazmışam sənin gözəl adına...

Məndən, səndən, ürəkdən, elə o ilk şeirdən bir iki misra... Sənin səsinlə, mənim sözümlə sən danışacaqsan, mən baxacağam... Deyəcəközün sənə,kövrələn sözün sənə, mənim ilk duyğularımı...Gecələrdə bir zaman o oyaq yuxularımı... Acı gülüşlərinlə...Gah gedən, gah qayıdan ülvi dönüşlərinlə... Mənə yaxın olacaq illər boyu uzaqda döyünən o ürəyin... Hərdən özü özündə sevgim ilə öyünən o ürəyin...
Mən bilirəm, yaman qəmli olacaq sükutumuz arada... Danışmağım nağıldı... Nagıllar yalançıdı.Ölür neçə gümanlar...Söküləcək qəlbindən elə o an, o yerdə Ümüdündən əl üzən,kecən,ötən zamanlar. Sən danışacaqsan, mən baxacağam. Mənə elə gəlir ki, xatirində elə əbədi susqun qalacağam.

Sözlərin qırılacaq, töküləcək köksümə...Əllərin uzanacaq o daşın üstündəki sənə baxan əksimə...
Sən danışacaqsan, mən baxacağam...

Mən yazdıqlarıma məhkumam, sən yaşadıqlarına məhkum
Divanədən…

Gəl, uzaq yolların duman xəyalı, bir anlıq, gözümdən yol eylə barı. Sən zirvə bildiyim duyğu dağının qəlbini üşüdən bivəfa qarı, gəl.

Həsrətin gözündə sevinc yaşısan, sən mənim qəlbimdə dərin intizar olmuşümidlərin məzar daşısan, gəl. Əcəldən gen düşən həsrətli olum, gəl, al canımı.

Könlümü ağladan sözlərə dönmə. Gəl,gir könlümə, can verən ruhumu,ölümü görmə, gəl.

Gəl uzaq yolların duman xəyalı, güman xəyalı. Getdin köksümdən qopan nidalı ah kimi, günah kimi, zülmətin gözündə itən sabah kimi. İndi gəl, mən azad dünyada necə yaşaram, necə? Özündən bir qala qur, özündən qəsr. Qalsın zindanında bu dəli ruhum, neçə qərinə neçə əsr. Gəl, səndən alışmayan közlərim olsun. Nəfəsin dəyməyən düzlərim olsun, yerlərdə taqətsiz dizlərim olsun. Bir ana qul olum, bir ana ağa. Sənli zülümlərim dönsün ürəyimdə dağa. Xəzanı sovrulan bu gənclik bagına gəl, sən, gəl.
Gəl uzaq yolların duman xeyalı.Gözümdən ömrümə yol eylə.Bəsdi, bu, mənə bəsdi. Mən sənsiz günləri qətlə yetirdim. Öldürdüm günahı düşmən kimi. Tükətdim günəşi səhərlərimdə. Nuru bitirdim, qətlə yetirdim. Ümüd məzarına çəpər əllərim, gözümdə yaraıi dəli sevgiyə sipər əllərim. Gəl, küskün qismətdə bir anlıq yaşa, gəl, sənli həsrətdə bir anlıq yaşa. Anla bu taleyə nələr etmisən, bir ömür yaşadır bir donuq halın. Sən də, sən də gizlənib, sən də getmisən.

Gəl, uzaq yolların duman xəyalı.Yolunda gözlərim rəssamın oldu. Çəkdi səmaların kövrək üzünə şirin təbəssümünü. Gəl, şəkillərini topla, topla gəl. Bir dünya xatirə istəmədim mən. Bir dünya sən istəmədim mən, hər anında sən olan, hər anı səni xatirlayan. Mən səni istədim, bu dünya içində bir təkcə səni. Birdə səndən gələn hər sevinci, hər şirin qəmi.

Gəl, uzaq yolların duman xəyalı. Hər gecə, hər gündüz görünüb itmə. İstəmirəm günəşi, istəmirəm nuru. Ey çisgin, ey duman, nə olar, bitmə. Gəl, qurtar nitqimi bu gəl sözündən. Əksinə, bir ruh ver qəmli gözündən. Bir bax, elə baxki, hər izinə bir gəldim söylə, mən varam söylə, ya da sus. Hər anım satqındır,hər anım casus. Gizlən qismətimin zalım əlindən. Görün, baxışlarımdan hördüyüm sevgiyə bürün, gəl. Yox, danış,sən ey sənsiz illərə məhkum qismətim, artıq barış. Candan ayrı canım gəldi deyim,yaşamaq üçün yaşadığım anım gəldi deyim.

Gəl, uzaq yolların duman xəyalı. Saçında bəyaza dönməsin illər. Səni səbəbkar, səni günahkar bilməsin illər. Gəl, gətir illərinin qarını mənə. Birdə məndən apardığın bu dəli ruhumun yarını gətir mənə. Gəl,yolların səssizliyi yormasın səni, sən gedən yolların yox özgə halı. Yox ayrı dünyası, yox bir xəyalı. Çağır,həsrətin qaçsın,gözünə və önünə dik bax. Bir də bağır adımı, bağır.İstərəm bir dəfə ağlasın həsrət, gülsün məhəbbət, gülsün səadət. Səndən dilədiyim, səndən umduğum budur nəhayət.

Cağır məni, səslə gəlim. İllərin qoynunda azıb qalmışam. Səni gündüz-gecə sətirlərə, şeirlərə yazıb qalmışam. Oduna möhtac pərvanə kimi, bir dəli duyğulu divanə kimi. Cağır məni, səslə gəlim. Şaxtalı,çovğunlu yollara inad, məni səndən ayıran o zülümkar əllərə, qollara inad. Cağır məni, səslə, gəlim. Səmaların o kövrələn zamanıyam. Ömür bitir daha, sevda gümanıyam,çağır məni. Geridə qoyduğum o günlərə üsyan edəcəyəm. Nəyim varsa, bu zamana ənam verəcəyəm. Sənə gələcəyəm, sənə dönəcəyəm, cağır məni, səslə, gəlim.

Elə bir anam ki, zamanın gözündə qarşıdakı yollara küskün kimiyəm. Məhv olmuş arzuların qoynunda bir ömür tarixi həsrət qəmiyəm. Çağır məni, səslə, gəlim. Saçımda illərin qar bəyazıyla buz tutmuş ümüdlar şaxtası qəm ayazıyla sanma ki, isidib ruhumu özgə bir qəlbdə. Axtardım eşqini yad bir ürəkdə. De, hansıürəyə qonag olaram?! Gözümdə, üzümdə,ürəyimdə sən. Mən sənsiz şaxtalı çovğun kimiyəm. De, hansı ürəyə ocag olaram?!...Çağır məni, səslə gəlim. İllərin içində itirib getdin.İndi qaytar məni. Məni qərib edən günahkar kimi. Bu eşqi yollarda ağladıb gedən o zalım ürəkli səbəbkar kimi səslə məni, çağır, gəlim.

Çağır məni, səslə, gəlim, gözlərindən itgin düşən baxış məndədi. O bəzək məndədi, naxış məndədi. Çağır məni, səslə, gəlim. Qismətdən gizlənib səssiz gələcəyəm. Mənə bağışladığın o kədərdən ayrılıb qəmsiz gələcəyəm. İynənin ucu boyda işıq olsun səsin. Həsrətin tikdiyi dəmir məhbəsin arasından xəyal kimi, röya kimi çağır məni, səslə, gəlim. Ömürdə, qismətdə yerim yox mənim. Mən sənli ömürə yol eyləmişəm,hər gün gizlicə öz-özümə çox söyləmişəm, çağır məni, səslə, gəlim.

İstəmirəm xatirində yaşayım, yaddaşın ömürlük kədər olmasın. Qalacaqsan yaddaşımda tunc heykəl kimi. Mən isə istəmirəm xatirində yaşayım. Kədərin gözündə qalmasın. Gözlərinə kölgə kimi qəm düşməsin, məni yaşamasın, məni duymasın. Ya qismət, ya ömürdən küsüb gedəcək, ya da ki, mən sənsiz olmayacam heç zaman. Sən bir heykəl olacaqsan, yaddaşımda tunc heykəl. Mən isə istəmirəm xatirində yaşayım. Kədərin gözündə boylanım, baxım. İstəmirəm hər gun gecə gizlicə gözlərindən axım.İstəmirəm xatirində yaşayım. Bir anlıq sevinci tapmaq çətindi. Mən isə ömürlük qüssəyəm, qəməm. Cavanlıq deyirsən,cavanlıq yaşa. Mən isə inan, yaşaya bilmirəm. Taleyin əlindən qaçıb gedəcəyəm, sənə bu dünyanı sevinc edəcəyəm.

İstəmirəm xatirində yaşayım. Nə mənim haqqım var, nə sən istə. Mən sonu kədərli yuxu kimiyəm, bəlkə də adiyəm, adidən adi. Vəfasız, insafsız çoxu kimiyəm.

İstəmirəm xatirində yaşayım. Bir ömrün qisməti deyilsə sevgi, onu yaşamağın kədəriyəm. Mən bu sonsuz duyğuların viran etdiyi divanə qisməti qədəriyəm. İstəmirəm xatirində yaşayım. Nə sənin gözlərin dənizlə dolsun, nə mənim məskənim sahil olsun.Yaddaşın unutsun mənli günləri, xatırlamasın.
İstəmirəm xatirində yaşayım. Arzular yolunda Ümüdla yaşa. Bir Ümüd yaratmaq istədim səndən. Min arzu öldürüb sən gedə bildin.

İstəmirəm xatirində yaşayım. Sən mənə kədərsən söyləyə bildin, deyə bildin. Mən o yaddaşdan küsmüşəm axı. Bu incik qəlbimi qaytarmaq çətin. Bir duyğu qoynunda ölmüşəm axı. Bu ruhsuz yaddaşı yaşatmaq çətin. İstəmirəm xatirində yaşayım, istəmirəm.