Məhəbbət şerləri

Ləçəklər sehrinə bürünər səhər Meh olub köksünə düşər Xəyalım Nitqimi küləklər ərz eyləməsin Bir incik baxışla süzər Xəyalım Vəsfini bu gecə bir ürək deyir Namələr...

Səni borclu deyildim Bir anın vidasına Qoruyub saxlamışdım səsini ürəyimdə Necə qıya bilmişdin özgənin sədasına Səni borclu deyildim... Yagış gəldi apardı Tufan oldu...

Sanırdım oduna qızınacağam Od olub köksümə dolan gününnən Omür gizlətmədim sipər qurmadım Qurtula bilmədim özüm özünnən Tarixi dayandı əcəli gəldi Bu fani köçəri...

Sal yadına bir az öncədən... Kövrək danışmışdıq, Axşam üstü baxanda pəncərədən Sən ona söz vermişdin Məni... iki kəlmə yarım sətir Dilinin əzbəri Qırıq qırıq boğulmuşdu...

Gözümə sel dolub hicrindən sənin Gözümə bir payız havası gəlib Bu dünya nəyimə gərəkdir mənim Sevinc sən olmasa qəm sən olmasa De hansı həvəsin oduna yanım Hər addım...