Sonda öz eşqinə layiq görmədin,
Nədən azadlıqdan qopardın məni?
Gözünə qıymadın, bəs onda niyə,
Yatıb yuxulara apardın məni?

Heç kəsə deməyə sözüm yoxdusa,
Qəlbində atəşim, közüm yoxdusa,
Bu sonsuz eşqimə dözüm yoxdusa,
Ümidsiz, arzusuz atardın məni.

Qəfil, ürəyimə qıydın, nə qıydın,
Deyirdim sən mənə can olmalıydın.
Cavabsız qalardı,hər dəm susardın,
Özgə sevdalara satardın məni.

Divanə gərəksiz olan deyildi,
Nədən gözlərində zərrəyə döndüm?
Bu nə istək idi, bu nə meyl idi?
Axı zirvələrdə tutardın məni.

Baxışımın göz ünvanı
Sənə doğru ...
Ürəyimin söz ünvanı
Sənə doğru ...

***

Arzular da qanad açdı,
Ümidlər də işıq oldu,
Şəfəq saçdı,
Sənə doğru...
Ürəyimdə nəğmə-nəğmə,
Sətir-sətir,
Cümlə-cümlə,
Sözlərimə inad oldun,
Qanad oldun, qanad oldun ...
Dözüm kimi daşa döndüm.
Asimanın gözlərində,
Yaşa döndüm.
Bu dünyanın hər yerinə
Bulud kimi parçalandım,
Adım-addım
Sənə doğru...
Bu hönkürtü, bu hıçqırtı,
Ürəyimdə bu hayqırtı
Sənə doğru...
Fikirlərim yol yeriyir,
Duyğularım dolam-dolam,
Bu dünyada,
Sənsiz varam...

***

Sənə doğru

Uzanacaq əllərimi
Görməyəcəksən,
Bilməyəcəksən.
Bir addım geridə
Kövrəlib qalan
Divanədir!
O, taleyi viranədir.
Dönməyəcəksən...

Xatirən könlümə divan edəndə,

Od olub köksümü dağlayanda gəl.

Gecələr qərq olub qəmə dönəndə,

Aləmdən gizlicə ağlayanda gəl.

Soruşdu baxışım səni günəşdən,
Səmadan, gündüzdən, soyuq gecədən.
Fikrimin əlindən tutub sən hərdən,

Sətirim, sözlərim çağlayanda gəl.

Könül xəzan oldu, sənsə solmadın,

Həsrətinə dözə-dözə tükəndim.

Divanəyə niyə sevda olmadın,
Gözümü dünyaya bağlayanda gəl.

Mən qara sətirlərlə çəkdim
Baharın al-əlvan çiçəklərini.
Qara sözlərlə yazdım nurlu günəşi,
Sözlərimdə coşan dənizin,
Qara sətirlərdə soldu gülüşü.
Sətrimə söz olan hər bir səni də,
Elə qara yazdım...
Qaraya büründü sevinc də, qəm də.
Sən idin qara rəngdə sevdayla,
Coşub daşırdın.
Məğrur düşüncələrin ağuşunda,
İstər payızında, istər qışında,
Bircə təsvirin vardı...
Qara.
Qara sətirli biri...

Gəlib keçsəydin bu qismətdən,
Mən səni yenə qara yazacaqdım.
Hər coşquyla, sevgiylə,
Sevinclə, məhəbbətlə,
Yenə qara rəngdə olacaqsan.

*** *** ***
Hər kəsin qəlbində azca da olsa,
Qaralı bir sətir qalacaq səndən.
Özüm də küsəndə taledən,bəxtdən
Qismətdən,
Əlimə hər düşən bəyaz kağızın,
Qaralan günləri başlayacaq.

*** *** ***
Qara sətirli biri
Sən yenə qarala-qarala dərd olacaqsan,
Mənim ağ vərəqli fikirlərimə.
Bircə ona sevin, bircə düşün ki,
Mən səni bəyazlar köksünə hərdən
Qara peşmanlıqla həkk edəcəyəm.
Qara sətirli biri...
Səni bəyazlara yetirəcəyəm...

Büründük sevdanın hər möhnətinə,
Gəl, indi döz görüm, döz, töhmətinə.
Sən xəyal dünyamın söz-söhbətinə,
Könlümdə bir tabım, kam olmalıydın.

Bu dəli sevdamdan azca gileylən,
Qismətin yolundan hayana qaçaq?!
Sən mənim qəlbimi sərxoş eyləyən,
Ötməyən, keçməyən an olmalıydın.

Belə olmalıydı, sevdik dəlicə,
Aləmdən gizlicə, bizdən gizlicə.
Axı kim bilərdi gəlişinlə sən,
Tükənməz bir şöhrət, şan olmalıydın.

Divanə eşqinə cəfa gərəkdi,
Sevən ürəklərə səfa gərəkdi.
Yorğun taleyimə vəfa gərəkdi,
Sən nura boyayan şam olmalıydın.

Mən öldüm deyə dəyişmədi bu şəhər,
Günəş yenə isidir buz torpağı,
Səhər yenə gəlir,
Yaşayan ömrünün pəncərəsinə.
Mən öldüm deyə, gecədən ay da küsmədi,
Nə bu yollar, nə də ağaclar düşünmədi,
Biri vardı deyə...
Bir gülüş də azalmadı özgələrin üzündən,
Həyat da heç keçmədi doğrusundan, düzündən,
Mən öldüm deyə şəfəqli dəniz,
Yorğun sahillərə can atdı, durdu.
Bu beləydi əslində, belə də oldu.
Kim bilir, kimlərin izi tükəndi,
Bu mənsiz şəhərin küçələrindən.
O nəfəs...
Son nəfəs qopdu gecələrindən,
Mən öldüm deyə darıxma, vallah.
Gözün çox sevincin xəyalındadı,
Tələsir əlinə sevdalı əllər,
Kim bilir...
Sevgilim!
Bəxtin kimin əlindədi,
Ömrün kimin yanındadı.
Mən öldüm deyə, ölməyəcək ki, gülüm,
Səni nə vaxtsa yenidən sevən ürəklər.
Günləri günlərə calayan ümidlər, diləklər,
Ölməyəcək ki...
Sən dönüb dolanan əqrəbə baxma,
Zamansız oldu Divanə,
Dönməyəcək ki...

Mənə bu ədayla baxmağın nədir,
Gün gəlib, həsrətin tənha qalacaq.
Baxışın dünyanı dolanıb durar,
Qəlbini bir zalım nisgil alacaq.
Səssiz ürəyində cağıracaqsan,
Sən də ay sevgilim, darıxacaqsan.

Yorğun qollarına dərd olacam, dərd,
Titrəyən əlinə səbəb axtarma.
Mənsiz büküləcək o qamət, o qədd,
Min dəfə desən də ürək, darıxma!
Səssiz ürəyində cağıracaqsan,
Sən də ay sevgilim, darıxacaqsan.

Min arzu, min ümid öldürən gözəl,
Günəşi, gündüzü söndürən gözəl.
Yalandan gözünü güldürən gözəl,
Baxıb aynalara ah çəkə-çəkə,
Səssiz ürəyində çağıracaqsan,
Sən də ay sevgilim, darıxacaqsan.

Peşiman sözünlə dinməyəcəksən,
Hardayam, necəyəm, bilməyəcəksən .
Bu məzlum halına ağlayacağam,
Nə fayda, gözümü silməyəcəksən.
Səssiz ürəyində çağıracaqsan,
Sən də ay sevgilim, darıxacaqsan.

Divanə eşqinə büründü qəlbin,
Tükənib bitəcək susduqca səbrin.
Səsin ürəyimə dərman kimidi,
Düşünə-düşünə gəlməz ki, rəhmin.
Səssiz ürəyində çağıracaqsan,
Sən də ay sevgilim, darıxacaqsan.

Baxışın içində olmadı yerim
Səsini gətirən küləyim yoxdu
Nədəndi bu qədər zülm eləyirsən
Dözüb tab edəcək ürəyim yoxdu

Əlinin tumarı qəribsəmir ki,
Çəkdiyin səddlərin nə üçün çoxdu
Gözün gözlərimə gülümsəmir ki,
Bilirsən bir ayrı diləyim yoxdu

Elə bir eşq ilə candır xəyalın
Yaşayan ömrümü yalan etmisən
Dünyada həsrətin oldu camalın
Bir özgə lazımım gərəyim yoxdu

Bir sevda yolundan geri dönülməz!
Özgələr qəlbində qonaq olmaram
Mənim səndən başqa gözə görünməz
Çiynimə söykənən mələyim yoxdu

Divanə sevinci səndən öyrənir
Şahanə eşqinin xəyal gözüylə
Mənim baharlarım yorğun görsənir
Çiçəklər içində çiçəyim yoxdu

Xatirim eşqinə,
Gülümsə bir az.
Gözlərin bir günəş kimi
Elə uzaqlardan parıldasın ki,
Qaranlıq dünyama
Bir işiq olsun.
Danış...
Xatirim eşqinə pıçılda,
Həzin bir musiqi ol,
Dinməyən arzular,
Dinməyən yuxular kimi,
Danış və səslən,
Çağır!
Xatirim eşqinə
Səslə!
Dənizin mehiylə toxun əlimə,
İlahinin lütfü kimi gəl dilimə,
Yazım sətir-sətir,
Yazım qalaq-qalaq.
Onsuzda bu dünyada hər nə varsa,
Bir gün olacaq,
Bir gün olmayacaq.
Xatirim eşqinə!
Yaşa məni...
Sənə səmanı,
Sonra dənizləri,
Günəşi,
Ayı,
Gecələri ,
Gündüzləri verdim,
Xatirim eşqinə.
Barış!
Bu dəli eşqimin
Sətirləriylə
Barış!
Xatirim eşqinə,
Dinlə məni sən.
Əgər bir gün bilsən,
Gülümsə,

Təkcə mənim
Xatirimə gülümsə...

Sən gözəl bir baharın yaz çiçəyi idin,
Mənim xoşbəxtliyim səni görməkdi.
Qəlbimdə bu qədər böyük istəklə,
Bölməkdi səni,
Bir özgə ömürün astanasıyla.
Sən gözəl bir baharın yaz çiçəyi idin,
Yatmış bir taleyin ayılmasıyla
Bəzəkli idin.
Əlçatmaz, ünyetməz olduğun qədər
Gərəkli idin.
Mənim ümid dolu səhərlərimə,
Gündüzün özündə gizli sizlayan,
Gecənin gözündə par-par parlayan
Kədərlərimə,
Gərəkli idin.
Günəşi əliylə tutub saxlayan,
Məni ürəyimdən ərşə bağlayan
Zalım taleyin,
Gözəl bir baharın yaz çiçəyi idin.

Köksümün ahında dumana düşən,

Gündən-günə təravətlə gözəlləşən,
Gözəl bir baharın yaz çiçəyi idin...

*** *** ***
Ovcumun köksünə sığınıb duran,
Bilirəm!
Mən səni itirəcəyəm.
Gözümlə görmüşəm, mən bu baharı,
Bilirəm!
Elə gözümdə də itirəcəyəm,
Sən ləçək-ləçək ucalacaqsan,
Sonra yarpaq-yarpaq qocalacaqsan,
Görməyəcəyəm!...
Xatirən köksümü dağ-dağ, edəcək,
Düşünə-düşünə yaşayacağam,
Sən gözəl bir baharın yaz çiçəyi idin,
Sürünə-sürünə yaşayacağam,
Sənin hər ümiddə izin qalacaq,
Sənin hər arzuda izin qalacaq.
Mən səni bir sabah axtaracağam,
Sən məni bir gecə tapmayacaqsan.
Küləyin köksüylə gəzsən şəhəri,
Çatmayacaqsan!...
Mənim məzlum qalan zamanıma
Çatmayacaqsan!...
Sən gözəl bir baharın yaz çiçəyi idin,
Mən səni bir sabah axtaracağam...
Sən məni bir gecə tapmayacaqsan.